Dlaczego mieszanie różnych rodzajów płynów chłodzących może powodować powstawanie osadu, przegrzanie oraz powtarzające się awarie termostatu
Skład chemiczny płynu chłodzącego silnika odgrywa złożoną rolę w osiągach silnika. Nowoczesne płyny chłodzące są precyzyjnie opracowywane przy użyciu specjalistycznych receptur i pakietów dodatków przeznaczonych do konkretnych zastosowań. Ponieważ składy te stają się coraz bardziej zaawansowane i dostosowane do konkretnych zastosowań, coraz większego znaczenia nabiera utrzymanie spójności składu płynu chłodzącego oraz unikanie mieszania płynów o różnym składzie chemicznym.

W przypadku naruszenia równowagi chemicznej płyn chłodzący może stać się niestabilny, co prowadzi do jego rozkładu, pogorszenia smarowania, tworzenia się osadów, a nawet zatkania. Podczas eksploatacji może to skutkować przegrzaniem, utrudnionym obiegiem, niestabilną regulacją temperatury oraz powtarzającymi się awariami związanymi z termostatem.
Dla wielu mechaników i właścicieli pojazdów objawy te wskazują na awarię termostatu, obudowy lub pompy wodnej. W niektórych przypadkach jednak pierwotna przyczyna leży głębiej – w samym płynie chłodzącym.
Nigdy nie należy mieszać różnych rodzajów płynów chłodzących!
Dlaczego zgodność płynów chłodzących ma znaczenie
Nie wszystkie rodzaje płynów chłodzących są przeznaczone do stosowania razem. Tradycyjne płyny chłodzące typu IAT, OAT i HOAT wykorzystują różne pakiety inhibitorów i strategie chemiczne. Przykładowy tekst biuletynu jest w tej kwestii jednoznaczny: wiele płynów chłodzących typu IAT, OAT i HOAT nie można mieszać, a ich zmieszanie może spowodować powstanie galaretowatej substancji, która zablokuje układ i spowoduje rozległe uszkodzenia.
Reakcja ta może nie być od razu widoczna. Układ chłodzenia może początkowo wyglądać normalnie, a następnie stopniowo dochodzić do zanieczyszczenia, zmniejszenia przepływu i niestabilnych wahań temperatury. Zanim pojawią się problemy z przegrzaniem lub powtarzające się usterki termostatu, ta niestabilność może już wpływać na płyn chłodzący i cały układ chłodzenia.
Właśnie dlatego sam kolor płynu chłodzącego nie powinien być nigdy traktowany jako dowód zgodności.
Co było przedmiotem oceny w ramach testów
Aby ocenić to zachowanie, konwencjonalny płyn chłodzący do układów IAT połączono z płynami Violet OAT, Blue HOAT i Orange OAT, a następnie poddano je wielokrotnym cyklom termicznym w temperaturze około 105 °C.


Pierwsze wrażenie nie było miarodajnym wskaźnikiem. Różnice ujawniły się w miarę dalszej ekspozycji na ciepło.
Wyniki były jednoznaczne. Mieszaniny IAT + Violet OAT oraz IAT + Blue HOAT utworzyły żelową pozostałość, która przemieszczała się w górę i ostatecznie osiągnęła górny poziom cieczy w słoikach z próbkami, podczas gdy w przypadku mieszaniny IAT + Orange OAT odnotowano jedynie minimalny wzrost pozostałości – z 2 mm do 3 mm.
Obejrzyj wideo:
Co wykazały badania
W mieszaninie IAT + Violet OAT pojawiła się widoczna, żelowa pozostałość. W mieszaninie IAT + Blue HOAT zaobserwowano większe nagromadzenie substancji. Mieszanina IAT + Orange OAT pozostała stosunkowo stabilna. Zmiany te wykraczały poza zwykłe przebarwienie. W samym płynie tworzył się materiał, który mógł wyraźnie zakłócać krążenie.
Szczegółowe pomiary pokazują różnicę:
- IAT + Violet OAT: poziom pozostałości wzrósł z 40 mm do 60 mm, a następnie osiągnął górną linię cieczy.
- IAT + Blue HOAT: pozostałość zwiększyła się z 42 mm do 70 mm, a następnie osiągnęła górny poziom cieczy, przybierając gęstszą konsystencję przypominającą galaretkę.
- IAT + Orange OAT: pozostałość zmieniła się jedynie z 2 mm na 3 mm i pozostała minimalna.

Badania laboratoryjne wykazały znaczne gromadzenie się osadów w przypadku zmieszania konwencjonalnego płynu chłodzącego IAT z płynami Violet OAT i Blue HOAT. Mieszanka IAT + Orange OAT zachowała się stosunkowo stabilnie.

Ograniczenie przepływu to moment, w którym problem staje się realny
Następnie oceniono zachowanie przepływu przez materiał filtracyjny. Właśnie w tym momencie widoczna zmiana właściwości płynu przełożyła się na bezpośrednie zagrożenie dla układu chłodzenia.
Mieszanka Blue HOAT uszczelniła nośnik i po 20 minutach nie przepuszczała płynu. Mieszanka Violet OAT przepuszczała płyn z zauważalnym oporem i w pełni go przepuściła dopiero po 10 minutach. Mieszanka Orange OAT przepuszczała płyn z minimalnym oporem.
Ma to znaczenie, ponieważ gdy osad lub żelowata pozostałość zaczynają ograniczać ruch, problem nie jest już wyłącznie chemiczny. Staje się on problemem mechanicznym i termicznym. Przepływ płynu chłodzącego ulega zmniejszeniu. Pogarsza się wymiana ciepła. Reakcja systemu staje się mniej stabilna.


Testy przepływu potwierdziły, że mieszanka IAT + Blue HOAT uszczelniła nośnik po 20 minutach, podczas gdy mieszanka IAT + Violet OAT przepływała z zauważalnym ograniczeniem, a mieszanka IAT + Orange OAT wykazała minimalne ograniczenie.
Dlaczego ma to wpływ na działanie termostatu i obudowy
Działanie termostatu zależy od stałego przepływu płynu chłodzącego i ekspozycji na działanie temperatury. Gdy w płynie chłodzącym tworzy się osad, może to zmniejszyć przekrój kanału przepływowego, zakłócić cyrkulację i wpłynąć negatywnie na prawidłowe działanie termostatu.
W trakcie eksploatacji może to prowadzić do:
- przegrzanie
- ograniczony obieg
- niestabilna regulacja temperatury
- słaba wydajność ogrzewania
- powtarzające się skargi dotyczące układu chłodzenia po wymianie części
Ma to szczególne znaczenie w układach o bardziej skomplikowanej geometrii wewnętrznej, gdzie węższe kanały są mniej odporne na gromadzenie się osadów. W takich układach nawet umiarkowane zanieczyszczenie może mieć znaczący wpływ na wydajność.
To, co na pierwszy rzut oka wygląda na awarię termostatu, może w rzeczywistości wynikać z zaburzeń składu chemicznego płynu chłodzącego.
Dlaczego ma to znaczenie w nowoczesnych systemach obudów termostatów
Nowoczesne obudowy termostatów pełnią nie tylko funkcję otwierania i zamykania przepływu płynu chłodzącego. Wiele z nich to kompaktowe, dostosowane do konkretnych zastosowań zespoły, których działanie opiera się na stabilnym przepływie płynu chłodzącego przez węższe kanały wewnętrzne oraz kontrolowanej reakcji termicznej. Dlatego stan płynu chłodzącego ma tu szczególne znaczenie.
Dobrym przykładem jest rodzina obudów termostatówTA1217. Odzwierciedla ona realia wielu współczesnych konstrukcji układów chłodzenia: kompaktową budowę, sterowanie termiczne dostosowane do konkretnych zastosowań oraz mniejszą tolerancję na ograniczenia wynikające z zanieczyszczeń. W takich układach zanieczyszczony płyn chłodzący może zmniejszać przekrój przepływowy, zakłócać cyrkulację oraz przyczyniać się do powtarzających się przypadków przegrzania lub reklamacji związanych z termostatem.

Przykłady zastosowań TA1217
Stosowany m.in. w modelach Citroën C4, C5, DS4, DS5, Peugeot 308, 508, 3008, 5008, Ford Focus, Kuga, Mondeo, S-Max, Galaxy, Opel Grandland, Vivaro, Zafira oraz Toyota Proace.
Typowe numery zamienne dla TA1217
, Citroën 9804160380, Citroën 9849443980, DS 9804160380, Ford 1876476, Ford 2264810, Ford DS7Q8A586AA, Ford DS7Q8A586AB, Opel 9804160380, Peugeot 9804160380, NRF 725439, Triscan 862028101, Vauxhall 9804160380, Vema 460435.
Pobierz nasz biuletyn techniczny / dokument analityczny w formacie PDF do wydruku, poświęcony zagadnieniu mieszania i kompatybilności płynów chłodzących silnika:





